17 ماهگی

کودکم آرام آرام قد می کشد و من در سایه امن صداقت ناب کودکانه اش بزرگ می شوم .

او می رقصد و من آرام آرام نوای کودکانه اش را زمزمه می کنم ...

او می خندد و من از شوق حضورش اشک می ریزم ...

او آرام در آغوشم آرام می گیرد و من از آرامشش آرام می شوم ...

او پرواز می کند و من شادمانه آنقدر می نگرمش تا چشمانم جز او هیچ نبیند ...

او بازی می کند...کودکانه می پرد...حرف می زند ، به زبانی که هیچ کس جز من نمی فهمدش...

طبیعت را حس می کند و خدا را می بوید ...

و من کودکانه ... در سایه بزرگیش پنهان می شوم تا از گرمای دست نوازش غیب بی بهره نمانم

نازنینم ...

17 ماهگیت مبارک